Het fotoproject van Meghan Markle voor Harper’s Bazaar kwam onverwacht in het middelpunt van een grote mediadiscussie te staan. Niet alleen de foto’s zelf wekten de interesse van het publiek, maar ook de mate waarin ze journalisten en kijkers deden denken aan de iconische foto’s van prinses Diana. Deze vergelijking werd een belangrijk onderdeel van de discussies in de wereldwijde media.
De foto die de meeste reacties uitlokte, was die waarop Meghan in een wit shirt en een zwarte broek op de grond zit en recht in de camera kijkt. Talrijke publicaties merkten op dat deze compositie bijna volledig overeenkomt met een zeldzame fotosessie van Diana, gemaakt door Patrick Demarchelier. De soberheid van de kleding, het ontbreken van accessoires, de rustige zelfverzekerdheid – alles draagt bij aan dezelfde visuele esthetiek.
De beelden in rode jurken versterkten het herkenningseffect alleen maar. Journalisten herinnerden zich duidelijk de plechtige optredens van de prinses van Wales: de rijke kleur, de strakke pasvorm, de expressiviteit van het beeld – juist deze details waren aanleiding om opnieuw te spreken over continuïteit en symboliek.
De zwarte outfits van Markle zorgden voor evenveel discussie. Velen zagen daarin een verwijzing naar de beroemde cover van Harper’s Bazaar met Diana in een lange zwarte jurk. Volgens critici lijkt Meghan dezelfde emotionele energie over te brengen die al jarenlang met haar schoonmoeder wordt geassocieerd.
Het publiek was echter verdeeld in zijn mening. Sommigen beschouwen dergelijke parallellen als een licht, respectvol gebaar naar een vrouw toe, wier invloed blijvend is. Anderen vinden dat de overeenkomsten overdreven zijn en een poging vormen om een imago na te bootsen dat al lang in de geschiedenis verankerd is. Aan welke kant sta jij: is het subtiele symboliek of een te directe herhaling?
