Vivien Leigh, dochter van een actrice, groeide op in de wereld van de kunst. Haar verbluffende uiterlijk was het resultaat van een opmerkelijke combinatie van Armeense, Nederlandse en Franse roots. Velen vonden Vivien mooier dan haar moeder, en haar charisma trok letterlijk alle aandacht.
Maar het leven van de ster was geen sprookje. Vivien trouwde vroeg en kon de rol van echtgenote en moeder niet aan. Na de geboorte van haar dochter Suzanne stortte ze zich volledig op haar werk – haar man en zijn familie zorgden voor het kind. Na de scheiding verslechterde de relatie definitief: het meisje groeide op zonder de aanwezigheid van haar beroemde moeder en had daar veel moeite mee.
Suzanne groeide op als een ander kind – zonder artistieke aanleg, zonder de opvallende schoonheid van haar moeder, maar met een groot hart. Ze koos voor eenvoudig vrouwelijk geluk: een geliefde echtgenoot, drie zonen, een huis waar het altijd rumoerig en warm was.
Het duurde jaren voordat ze weer rustig met elkaar konden praten. Maar later bleek de verzoening belangrijk voor beiden: Vivien en Suzanne vonden elkaar terug, ook al was dat na een lange stilte.
