Voor Tamara Elbaz heeft 7 oktober een totaal andere betekenis gekregen. Jarenlang was deze datum een dag waarop binnen de familie iets te vieren viel, omdat haar moeder jarig was. Vandaag zou ze 81 jaar zijn geworden. In plaats van samen haar verjaardag te vieren, staat Tamara nu stil bij het enorme gemis.
Haar moeder overleed vorig jaar. Op Instagram deelt Tamara daarom een reeks dierbare foto’s waarop ze samen te zien zijn. Daarbij schrijft ze een persoonlijke boodschap waarin duidelijk wordt hoe onwerkelijk het voor haar nog altijd voelt dat haar moeder er niet meer is.
Precies een jaar geleden zag de wereld er namelijk nog heel anders uit. Toen vierde de familie de tachtigste verjaardag van Tamara’s moeder. Het was volgens Tamara een prachtige dag waarop niets erop wees dat alles zo snel zou veranderen.
Ruim twee maanden later was haar moeder er ineens niet meer.
Juist dat enorme contrast houdt Tamara bezig. Iemand kan jarenlang zo vanzelfsprekend onderdeel zijn van je dagelijkse leven dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat daar ooit verandering in komt. En vervolgens blijven er, zoals Tamara het omschrijft, herinneringen over op de plekken waar je eigenlijk nog nieuwe momenten samen had willen maken.
„Het ene moment is iemand er nog, zo vanzelfsprekend onderdeel van je leven. En dan ineens moet je verder met herinneringen in plaats van nieuwe momenten samen”, schrijft ze.
Tamara beseft dat afscheid uiteindelijk onderdeel is van het leven, maar dat maakt het verdriet voor haar niet eenvoudiger. Het verlies van iemand van wie je zoveel houdt, noemt ze misschien wel een van de moeilijkste dingen die er bestaan.
View this post on Instagram
Met de tijd leer je volgens haar verder te leven met dat gemis. Echt wennen doet het echter niet. Dat merkt ze waarschijnlijk juist extra sterk op dagen als deze, waarop oude tradities en herinneringen ineens weer heel dichtbij komen.
Normaal gesproken zou 7 oktober volledig in het teken hebben gestaan van de verjaardag van haar moeder. Toch wil Tamara de datum niet zomaar voorbij laten gaan. Ze viert haar moeder nog steeds, alleen ziet die verjaardag er tegenwoordig totaal anders uit.
„Mazal tov daarboven, ima”, begint ze haar boodschap.
Daarmee maakt ze duidelijk dat de verjaardag voor haar ondanks alles een bijzondere dag blijft. De foto’s die ze deelt, brengen verschillende momenten met haar moeder opnieuw naar boven en vormen tegelijkertijd een tastbare herinnering aan de band die ze samen hadden.
Aan het einde van haar boodschap richt Tamara zich nog één keer rechtstreeks tot haar moeder. Ze schrijft dat ze haar nog steeds mist. Niet alleen vandaag, omdat het haar verjaardag zou zijn geweest, maar iedere dag opnieuw.
Het is een kwetsbare kant van Tamara, die het grote publiek vooral kent door haar televisieoptredens. Ze werd bekend door Modemeisjes met een Missie en was later te zien in de Videoland-serie The Real Housewives of Amsterdam. Daar liet ze zich kennen als iemand die doorgaans weinig moeite heeft om duidelijk te zeggen wat ze denkt.
Ditmaal draait haar openheid echter om iets heel persoonlijks. Geen uitgesproken televisiemoment, maar foto’s uit haar eigen familiealbum en woorden over een verlies dat nog altijd sterk aanwezig is.
Een verjaardag die ooit vanzelfsprekend met felicitaties en samenzijn gepaard ging, is daarmee veranderd in een dag waarop herinneringen centraal staan. Tamara probeert haar moeder op haar eigen manier toch dichtbij te houden, ook al kan ze geen nieuwe momenten meer met haar maken.
Is het delen van zulke uiterst persoonlijke herinneringen een mooie manier om iemand levend te houden, of zouden zulke momenten juist alleen binnen de familie moeten blijven? Deel jullie mening in de reacties.
