Het gebeurde tegen de avond, terwijl de sneeuw onophoudelijk viel en het bos in stilte wegzonk. Alles was in wit gewikkeld, alsof de wereld de sporen van de
De rivier brulde na de storm. De oevers waren glad, het water troebel en zwaar. Thomas liep langs de oever toen hij een vreemd geluid hoorde — geen
Het sneeuwde die ochtend — zacht, koppig, stil. Marta stond bij het raam met een oude sjaal in haar handen en dacht waarom ze hem überhaupt nog omdeed,
Ooit werd dit bos de Dode Vallei genoemd. Kilometers lang strekten kale bomen zich uit boven gebarsten aarde, zonder enig geluid. Zelfs de wind leek hier vreemd. Eeuwen
De zon brandde op de ramen van een klein café aan de rand van de stad. Binnen rook het naar broodjes, koffie en bleekmiddel. Alex, een zestienjarige jongen
Het was een verzengend hete julidag. De lucht hing zwaar, alsof hij smolt. Het asfalt glansde in de zon, de bladeren bewogen niet, en de stad leek uitgebrand.
De winkel gonste als een bijenkorf. Zaterdagochtend — volle schappen, winkelwagentjes botsen tegen elkaar, de geur van vers brood en koffie vermengt zich met kindergelach. De rij bij
Restaurant Le Marelle stond bekend als een van de beste van de stad — sneeuwwitte tafellakens, zacht licht, een pianist in de hoek en obers die zich bijna
De regen hield niet op. Druppels tikten op het dak, gleden langs de ramen, spatten uit op het portiek. In huis hing de geur van dure koffie, parfum
De ochtend begon langzaam. De zon raakte net de daken aan, de lucht was fris, met de geur van natte aarde en rook uit schoorstenen. Over de weg,