Een onschuldig moment tijdens de zwemles van zijn zoontje heeft Edson da Graça behoorlijk aan het denken gezet. De presentator deelt op Instagram een opvallend eerlijk verhaal over zijn rol als vader en de momenten waarop hij niet reageert zoals hij eigenlijk zou willen. Vooral één gedachte over de manier waarop zijn zoon hem soms aankijkt, raakt hem diep. Edson neemt zichzelf kritisch onder de loep en vertelt waarom hij bepaalde dingen voortaan anders wil aanpakken.
Wie Edson da Graça op televisie ziet, kent hem als een enthousiaste presentator die gemakkelijk contact maakt met anderen. Maar thuis heeft hij natuurlijk ook een heel andere rol. Als vader probeert hij zijn kinderen op te voeden, grenzen te stellen en tegelijkertijd een veilige en liefdevolle omgeving te bieden.
Dat dit niet altijd even gemakkelijk is, maakt hij nu duidelijk in een persoonlijk bericht op Instagram. Daarin beschrijft Edson hoe een klein gebaar van zijn zoontje Kenz hem onverwacht confronteerde met zijn eigen gedrag.
Het gebeurde tijdens een bezoek aan de zwemles. Edson had Kenz naar het zwembad gebracht en keek toe terwijl zijn zoon zich klaarmaakte om aan zijn opdracht te beginnen.
Vlak voordat Kenz verder zwom, gebeurde er iets wat op het eerste gezicht heel gewoon leek. De jongen keek naar zijn vader, gaf hem een duim omhoog en ging vervolgens het water in.
Voor Edson was dat korte moment echter veel betekenisvoller dan hij had verwacht. De liefdevolle blik van zijn zoon maakte hem zo emotioneel dat hij naar eigen zeggen bijna moest huilen.
Terwijl hij naar Kenz keek, realiseerde hij zich hoe belangrijk de aandacht, bevestiging en liefde van een vader voor een kind kunnen zijn. Zijn zoontje wilde op dat moment eigenlijk maar één ding: voelen dat zijn vader trots op hem was.
Maar juist die gedachte bracht ook een minder prettig besef met zich mee.
Edson begon na te denken over de momenten waarop hij thuis zijn geduld verliest. Hij vraagt zich af waarom hij soms zijn stem verheft wanneer Kenz niet luistert of wanneer dingen anders lopen dan hij zelf had bedacht.
View this post on Instagram
De presentator vertelt dat hij daar achteraf een vervelend gevoel aan overhoudt. Hij wil zijn zoon begeleiden en opvoeden, maar merkt tegelijkertijd dat zijn eigen reacties soms harder zijn dan hij zou willen.
Vooral het verschil in grootte tussen hem en zijn kind houdt hem bezig. Edson is bijna twee meter lang en beseft dat een boze reactie van iemand met zijn postuur voor een klein kind behoorlijk indrukwekkend kan zijn.
Hij geeft toe dat hij soms daadwerkelijk ziet dat zijn zoon schrikt wanneer hij zijn stem verheft. En juist dat beeld vindt hij moeilijk om onder ogen te zien.
Volgens Edson doet het hem pijn om te beseffen dat zijn eigen gedrag op zulke momenten angst kan oproepen bij iemand van wie hij zoveel houdt.
Dat betekent overigens niet dat hij vindt dat kinderen alles maar moeten kunnen doen. De presentator benadrukt dat duidelijke regels en grenzen volgens hem bij een goede opvoeding horen.
Kinderen moeten soms luisteren, ook wanneer ze ergens geen zin in hebben. En als ouder moet je kunnen aangeven welk gedrag wel en niet acceptabel is.
Toch stelt Edson zichzelf inmiddels een belangrijke vraag: waarom zou je daarvoor eigenlijk moeten schreeuwen?
Hij wil onderzoeken of hij zijn kinderen ook op een rustigere manier kan duidelijk maken wat hij van hen verwacht. Niet door minder betrokken te zijn of alle regels los te laten, maar juist door bewuster met zijn reacties om te gaan.
Daarbij maakt hij een duidelijk onderscheid tussen gehoorzaamheid uit angst en luisteren vanuit respect.
Voor Edson is dat verschil inmiddels bijzonder belangrijk geworden. Hij wil niet dat zijn kinderen doen wat hij zegt omdat ze bang zijn voor zijn reactie. Hij hoopt juist dat ze naar hem luisteren omdat ze hem vertrouwen en respecteren.
Dat inzicht heeft hem ertoe gebracht zijn eigen aanpak opnieuw te bekijken. In plaats van alleen naar het gedrag van zijn zoon te kijken, vraagt hij zich nu ook af welke verantwoordelijkheid hij zelf draagt in moeilijke opvoedmomenten.
Zijn openhartigheid maakt duidelijk dat hij niet probeert zichzelf neer te zetten als een perfecte vader. Integendeel, hij vertelt juist over iets waar hij moeite mee heeft en waarvan hij weet dat hij het graag anders zou zien.
Het bijzondere is dat dit hele proces begon met een eenvoudige duim omhoog tijdens de zwemles. Een moment dat waarschijnlijk maar enkele seconden duurde, maar bij Edson veel langer bleef hangen.
De liefdevolle blik van Kenz herinnerde hem eraan hoe zijn zoon naar hem kijkt en hoeveel betekenis zijn reacties als vader kunnen hebben.
Daarom sluit Edson zijn bericht af met een persoonlijk voornemen. Hij wil voortaan proberen anders te reageren wanneer zijn kinderen niet luisteren en bewuster omgaan met de manier waarop hij grenzen stelt.
Of dat altijd zal lukken, weet hij natuurlijk nog niet. Maar voor de presentator is het belangrijkste dat hij heeft ingezien wat hij wil veranderen en bereid is daar zelf verantwoordelijkheid voor te nemen.
Met zijn bericht laat Edson een kant van het ouderschap zien waar niet iedere ouder gemakkelijk over praat. Juist door zijn eigen tekortkomingen te benoemen, maakt hij duidelijk hoe belangrijk hij de relatie met zijn kinderen vindt.
Maar moet een ouder altijd rustig blijven, zelfs wanneer een kind herhaaldelijk niet luistert, of is af en toe je stem verheffen nu eenmaal een onvermijdelijk onderdeel van de opvoeding? Vertel in de reacties hoe jullie hierover denken.
