Voor Yolanthe Cabau is 19 oktober een dag die voor altijd een bijzondere betekenis zal houden. Haar zoon Xess Xava viert vandaag zijn elfde verjaardag en dat laat de actrice niet zomaar voorbijgaan. Op Instagram deelt ze een liefdevolle boodschap waarin ze niet alleen terugblikt op elf jaar moederschap, maar ook een herinnering onthult die haar nog altijd diep raakt. Vooral het verhaal over iets wat Xess deed toen hij nog maar vier jaar oud was, maakt haar verjaardagsbericht bijzonder persoonlijk.
Yolanthe leidt een leven waarin reizen, televisieopnames en bijzondere evenementen regelmatig een grote rol spelen. Ze staat al jarenlang in de belangstelling en haar volgers krijgen via sociale media geregeld een kijkje in haar dagelijkse leven. Toch maakt ze er geen geheim van dat haar zoon voor haar op de eerste plaats komt.
Xess Xava werd in 2015 geboren uit haar relatie met voormalig profvoetballer Wesley Sneijder. Yolanthe en Wesley leerden elkaar in 2009 kennen als liefdespartners en stapten een jaar later in het huwelijksbootje. Hun relatie hield uiteindelijk geen stand en in 2019 gingen ze uit elkaar.
Sindsdien blijft Xess een belangrijk middelpunt in Yolanthe’s leven. De trotse moeder deelt regelmatig beelden van hun gezamenlijke momenten en laat daarbij duidelijk merken hoeveel haar zoon voor haar betekent.
Maar op zijn verjaardag neemt ze uitgebreid de tijd om haar gevoelens onder woorden te brengen.
Bij een reeks foto’s op Instagram staat Yolanthe stil bij de afgelopen elf jaar. Ze beschrijft hoe bijzonder het is om haar zoon te zien opgroeien en hoeveel liefde hij in haar leven heeft gebracht. Tegelijkertijd bekent ze dat de tijd voor haar soms veel te snel voorbijgaat.
Het liefst zou ze bepaalde momenten nog even willen vasthouden. Zijn kleine hand, zijn kinderlijke gewoontes en alle verschillende fases die hij doormaakt: het zijn herinneringen die ze graag zo lang mogelijk bij zich draagt.
Terwijl ze uitkijkt naar alles wat Xess nog zal ontdekken en bereiken, vindt ze het ook moeilijk om te beseffen hoe snel hij groter wordt.
Toch zijn het niet alleen zijn verjaardag en het verstrijken van de jaren die haar emotioneel maken. In haar bericht haalt Yolanthe namelijk een voorval aan dat volgens haar veel zegt over het karakter van haar zoon.
Toen Xess vier jaar oud was, reisde hij vanuit Nederland naar Amerika. Tijdens de vlucht kreeg hij trek in een banaan en vroeg hij zijn moeder erom. Yolanthe kon die wens op dat moment niet vervullen, maar bleef na aankomst zoeken totdat ze er eindelijk eentje voor hem had gevonden.
Na zo lang wachten zou je verwachten dat een vierjarige meteen van zijn langverwachte tussendoortje zou genieten.
Maar Xess deed iets heel anders.
Toen ze naar buiten liepen, zag hij een man zonder vaste woonplek. Zonder dat zijn moeder hem daarom vroeg, besloot hij de banaan aan de man te geven.
Yolanthe begreep aanvankelijk niet waarom haar zoon zomaar afstand deed van iets waar hij de hele dag naar had verlangd. Toen ze hem ernaar vroeg, gaf hij een eenvoudig antwoord: de man had honger en had zelf geen banaan.
Voor Yolanthe werd dat een moment dat ze nooit meer zou vergeten.
Haar zoon was op dat moment nog maar vier jaar oud, maar dacht volgens haar al aan de behoeften van iemand anders voordat hij aan zichzelf dacht.
In haar verjaardagsboodschap vertelt ze dat ze diezelfde zorgzaamheid nog altijd in hem herkent. Ze ziet hoe Xess aandacht heeft voor andere mensen, hoe hij rekening houdt met hun gevoelens en hoe dankbaar hij kan zijn voor wat hij heeft.
Juist die eigenschappen maken haar als moeder ontzettend trots.
Volgens Yolanthe begrijpt haar zoon al op jonge leeftijd dat een klein gebaar voor iemand anders een groot verschil kan betekenen. Ze hoopt dat hij die houding zijn hele leven zal behouden.
Maar haar boodschap gaat verder dan alleen trots op zijn karakter.
Nu Xess elf jaar wordt, spreekt Yolanthe ook haar wensen voor zijn toekomst uit. Ze hoopt dat hij gezond en gelukkig blijft, zijn dromen kan verwezenlijken en dat de vriendelijkheid die hij aan anderen geeft, ook weer bij hem terugkomt.
Daarbij belooft ze hem dat hij altijd op haar kan rekenen.
Of hij nu iets moois meemaakt, verdriet heeft of voor een moeilijke keuze staat, Yolanthe wil degene zijn bij wie hij terechtkan. Ze wil naar hem luisteren, hem steunen en hem helpen zijn eigen richting te vinden.
Een van de belangrijkste boodschappen die ze hem meegeeft, is dat hij nooit iets hoeft te presteren om haar liefde te verdienen. Wat hij ook doet en hoe oud hij ook wordt, bij zijn moeder zal hij altijd welkom zijn.
Dat zijn woorden die voor Yolanthe duidelijk veel betekenen. Ze beschrijft het opgroeien van haar zoon als het grootste voorrecht dat ze in haar leven heeft gekregen.
De liefdevolle afsluiting van haar bericht laat weinig aan de verbeelding over. Ze feliciteert haar zoon met zijn elfde verjaardag, spreekt hem aan met haar vertrouwde koosnaampjes en benadrukt dat ze met haar hele hart van hem houdt.
Voor iemand die regelmatig op prachtige locaties verschijnt en bijzondere ervaringen meemaakt, blijkt uiteindelijk een herinnering aan een eenvoudige banaan een van de meest waardevolle verhalen te zijn.
En misschien is dat precies wat Yolanthe met haar uitgebreide boodschap wil laten zien: dat de mooiste momenten in het leven niet altijd groots of indrukwekkend hoeven te zijn.
Haar zoon wordt ouder, krijgt steeds meer zijn eigen leven en zal de komende jaren ongetwijfeld nog veel veranderen. Maar de herinnering aan die kleine jongen die zonder aarzeling iets weggaf aan iemand die het harder nodig had, zal ze altijd met zich meedragen.
Toch zullen ouders verschillend denken over zulke persoonlijke boodschappen op sociale media: is het prachtig om je kind zo openlijk je liefde te verklaren, of horen zulke intieme woorden juist alleen tussen moeder en zoon te blijven? Laat weten wat jullie hiervan vinden in de reacties.
