Igone de Jongh heeft haar volgers meegenomen in een bijzonder persoonlijk moment. De Nederlandse balletdanseres stond op Instagram stil bij haar moeder, die ze inmiddels negentien jaar moet missen. Bij een foto van haar deelt Igone woorden waaruit blijkt dat de band met haar moeder voor haar nog altijd sterk aanwezig is.
De datum heeft duidelijk een bijzondere betekenis voor Igone. Precies negentien jaar geleden overleed haar moeder. Hoewel er inmiddels bijna twee decennia zijn verstreken, laat Igone merken dat het gemis niet zomaar verdwijnt.
Bij de foto blikt ze terug op de avond waarop haar moeder overleed. Igone beschrijft hoe haar moeder deze wereld verliet en volgens haar een plek vond waar geen pijn meer was en waar ze eindelijk rust kon vinden.
Daarna maakt ze haar boodschap nog persoonlijker. Igone schrijft dat ze haar moeder overal om zich heen voelt. Ook spreekt ze uit hoe trots ze is dat juist deze vrouw haar moeder was.
Met enkele eenvoudige woorden maakt Igone duidelijk dat haar liefde na al die jaren onveranderd is gebleven. Ze schrijft dat ze altijd van haar zal blijven houden. Vooral haar afsluitende woorden vallen op: “Ik bel je morgen.”
Die korte zin geeft haar bericht een intieme lading. Het klinkt bijna alsof de gesprekken tussen moeder en dochter in Igones gedachten nooit helemaal zijn gestopt, ondanks de lange tijd die sinds het overlijden is verstreken.
De persoonlijke boodschap maakt veel los bij haar volgers. Onder de foto verschijnen hartjes en steunbetuigingen van mensen die Igone op deze beladen dag een hart onder de riem willen steken.
Igone is bij het Nederlandse publiek vooral bekend vanwege haar indrukwekkende loopbaan als balletdanseres. Naast haar carrière kwam ook haar privéleven regelmatig in de belangstelling te staan. Ze had jarenlang een relatie met acteur Thijs Römer en de twee trouwden in 2019. Later maakten ze bekend dat hun huwelijk ten einde was gekomen.
Igone en Thijs kregen samen geen kinderen. Uit een eerdere relatie heeft Igone wel een zoon, Hugo, over wie ze eerder met veel liefde sprak.
Dit keer staat echter niet haar carrière of liefdesleven centraal, maar de blijvende band met haar moeder. Negentien jaar na haar overlijden laat Igone zien dat sommige mensen, ondanks hun afwezigheid, een vaste plek in het dagelijks leven kunnen blijven houden.
Is het mooi en troostend om na zoveel jaren nog zo openlijk tegen een overleden dierbare te blijven praten, of hoort zo’n intens persoonlijk moment juist buiten sociale media te blijven? Laat weten hoe jullie hiernaar kijken in de reacties.
