Een bijzondere mijlpaal in het gezin van Renate Gerschtanowitz en Winston Gerschtanowitz: hun oudste zoon Julian is 18 jaar geworden. Voor Renate is zijn verjaardag niet alleen reden voor feest, maar ook een moment waarop ze terugkijkt naar de nacht waarop ze voor het eerst moeder werd.
Renate staat uitgebreid stil bij hoe snel de jaren volgens haar voorbij zijn gegaan. In haar bericht begint ze dan ook met de constatering dat Julian ineens 18 is. Die leeftijd brengt haar gedachten onmiddellijk terug naar het allereerste moment waarop ze hem in haar armen hield.
Ze herinnert zich nog hoe moeder en zoon elkaar voor het eerst aankeken in een ziekenhuiskamer. Het was midden in de nacht en op dat moment waren alleen zij en haar pasgeboren zoon daar samen. Voor Renate ging die eerste ontmoeting gepaard met een enorme hoeveelheid gevoelens die haar al die jaren zijn bijgebleven.
Julian heeft binnen het gezin bovendien een bijzondere plek. Hij is de oudste zoon van Renate en Winston en daarmee het kind dat Renate voor het eerst moeder maakte. Nu ziet ze geen kleine jongen meer voor zich, maar een jongeman die volgens haar groot en wijs is geworden. Met een knipoog voegt ze eraan toe dat hij vooral ook behoorlijk eigenwijs kan zijn.
View this post on Instagram
Zijn gevoel voor humor krijgt eveneens een speciale vermelding. Renate omschrijft haar zoon als ontzettend leuk en grappig en gebruikt een klein detail om duidelijk te maken hoeveel er in achttien jaar is veranderd. Het kleine handje dat ze ooit vasthield, is inmiddels veranderd in een stevige handdruk. En wanneer Julian zijn moeder nu een knuffel geeft, kan hij haar met zijn grote lijf zelfs optillen.
Juist die veranderingen maken zijn achttiende verjaardag voor Renate dubbel. Ze ziet dat haar zoon volop bezig is aan een nieuwe levensfase en merkt dat zijn wereld steeds groter wordt. Volgens haar komt zijn leven nu echt in een stroomversnelling. Voor Julian hoort dat bij volwassen worden, maar zijn moeder geeft toe dat zij daar zelf nog behoorlijk aan moet wennen.
Tegelijkertijd overheerst vooral haar trots. Renate maakt duidelijk hoeveel haar oudste zoon voor haar betekent en schrijft dat ze, als ze opnieuw zou mogen kiezen, in ieder leven weer voor Julian als haar zoon zou gaan. Op zijn verjaardag is er bovendien afstand: ze sluit haar boodschap af met de woorden dat ze hem die dag enorm mist.
Ook voor Renate zelf is er de afgelopen periode het nodige veranderd. Zij heeft afscheid genomen van haar televisiecarrière. Winston is daarentegen nog altijd op televisie actief en blijft onder meer verbonden aan Miljoenenjacht.
De achttiende verjaardag van Julian maakt voor Renate vooral zichtbaar hoe snel de rollen binnen een gezin kunnen veranderen: van een baby die ze midden in de nacht voor het eerst vasthield naar een volwassen zoon die steeds meer zijn eigen leven leidt. Maar moet een moeder haar kind op zijn achttiende echt steeds meer loslaten, of blijf je als ouder altijd even betrokken, hoe oud je kind ook wordt? Deel jullie mening in de reacties.
